Μετά την τρομοκρατική επίθεση στις ΗΠΑ, την ενδεκάτη Σεπτεμβρίου του 2001, γενική εντύπωση είναι ότι βρισκόμαστε, όπως στο τέλος του Ψυχρού Πολέμου, το 1989-90, μπροστά σε μια ριζική αναδιάρθρωση των κανόνων του παιχνιδιού του διεθνούς συστήματος. Όσο δύσκολο κι αν αυτό ακούγεται, ο καλύτερος τρόπος αντίδρασης για τις ΗΠΑ είναι να σπάσουν αυτή την αλυσίδα προκλήσεων και αντιποίνων που τροφοδοτεί όλο και περισσότερο μίσος, και να προτάξουν μια στρατηγική αντιμετώπισης των βαθύτερων αιτίων που οδηγούν στην τρομοκρατία. Πιο συγκεκριμένα, χρειάζονται μέτρα προώθησης της οικονομικής ανάπτυξης, με κορυφαίο το ελεύθερο εμπόριο, και όχι τον προστατευτισμό σε βάρος των προϊόντων των χωρών του Τρίτου Κόσμου. Έφθασε ο καιρός για ένα σχέδιο Μάρσαλ, παγκόσμιας εμβέλειας, που μπορεί να οδηγήσει στη μείωση των αποστάσεων Βορρά-Νότου, οι οποίες αυξάνονται ραγδαία τα τελευταία χρόνια. Χρειάζεται, επίσης, περισσότερη ευαισθησία για τη διαφορετικότητα, για τους συνυπάρχοντες πολιτισμούς. Σε τελευταία ανάλυση, απαιτείται λιγότερη αλαζονεία και λιγότερος εθνοκεντρισμός.

[Απόσπασμα από το κείμενο στο οπισθόφυλλο της έκδοσης]