Οι κοινωνικοί επιστήμονες πάντοτε προσέφευγαν στη χρήση «ανθρώπινων τεκμηρίων», σπανίως όμως κατέβαλαν προσπάθειες για να οριστεί αυτή η χρήση ως μια ξεχωριστή μέθοδος κοινωνιολογικής έρευνας.
Ο Ken Plummer -χρήστης ο ίδιος της μεθόδου- παρέχει στο παρόν βιβλίο του την πρώτη περιεκτική εισαγωγή στο πεδίο αυτής. Τα «Τεκμήρια ζωής» όχι μόνον εισάγουν τους φοιτητές στα προβλήματα που εγείρουν οι προφορικές ιστορίες και οι ιστορίες ζωής, αλλά και διευρύνουν τον ορισμό του «ανθρώπινου τεκμηρίου», ώστε να περιλαμβάνει πηγές όπως επιστολές, ημερολόγια, φωτογραφίες, ταινίες, το είδος του μυθιστορήματος που αποκαλείται «μη-μυθοπλαστικό», τη μαχόμενη δημοσιογραφία. Ο συγγραφέας διατυπώνει την άποψη ότι, μολονότι στις κοινωνικές επιστήμες έχει καλλιεργηθεί ένα σημαντικό ανθρωπιστικής έμπνευσης ερευνητικό υπέδαφος που εστιάζει πάνω στην αμφισημία της υποκειμενικότητας, υπάρχει η τάση τούτο να αγνοείται προς όφελος μιας περισσότερο αντικειμενικής «επιστημονικής» προσέγγισης. [...]

[Απόσπασμα από το κείμενο στο οπισθόφυλλο της έκδοσης]