Τα έξι διηγήματα του Δημήτρη Τ. Άναλι μιλούν για τη στιγμή που ο άνθρωπος, αναζητώντας το απόλυτο, αρπάζεται από τις συμπτώσεις. Οι «ιστορίες» αυτές είναι αληθινές, με τη διαφορά ότι η πραγματικότητα μοιάζει συχνά με οπτική απάτη, γιατί προσπαθεί να καταστεί -πέρα από τις όποιες ομοιότητες- μια «αληθινή» πραγματικότητα. Στο «Άδειο ένδυμα» οι γραφειοκρατικές και αστυνομικές περιπέτειες δεν κατορθώνουν να νικήσουν τον ράφτη με τα μαγικά δάχτυλα, γιατί έρχεται η στιγμή που το βλέμμα του ακουμπά στην άλλη όχθη. . . Τι μπορεί να καταλάβει ένας δημοσιογράφος που καλεί σε μια τηλεοπτική εκπομπή έναν καλλιτέχνη («Η βραδιά του ζωγράφου»), για τον οποίο η πόλη και τα μνημεία της μετατρέπονται σε τελάρο που ζωγραφίζει; Και πως επιστρέφουν οι μυρωδιές της Κρήτης στη δύση της ζωής του Γκρέκο, μετά από τόσα χρόνια στο Τολέδο; Τελευταίο διήγημα -στους αντίποδες των άλλων πέντε διηγημάτων- το «`Σίλια` ή `The Golden Sixties`», που αποκαλύπτει σε ποιο βαθμό είμαστε φτιαγμένοι από μια αόρατη και άπιαστη ύλη - και πόσο το ξεχνάμε. . .

[Απόσπασμα από το κείμενο στο οπισθόφυλλο της έκδοσης]