Η θεωρία του δυναμικού χώρου του Γκόσδα είναι πράγματι τόσο απλή. Αποδεικνύει ότι η ύλη, το Είναι, και η κίνηση, το Γίγνεσθαι, εκπροσωπούν τα φαινόμενα του Σύμπαντος. `Η των εναντίων ενότης` του Ηράκλειτου, οι αντιθέσεις της φύσης, είναι η υπεραρχή της δομής του Κόσμου, που δομεί με τις θετικές και αρνητικές ψηφίδες της ηλεκτρικής και δυναμικής τους αντίθεσης τον ισότροπο χώρο, του οποίου οι πεπερασμένες διαστάσεις και η αντίθεση ανυπαρξίας-ύπαρξης επέβαλαν τη σφαιροποίησή του, το Σύμπαν, ως δυναμικό χώρο. Οι πέντε εμφανείς δυνάμεις είναι εκφάνσεις της μοναδικής δύναμης της φύσης, της ηλεκτρικής του διπόλου των ψηφίδων. Η ενοποίηση των δυνάμεων της φύσης και ο ορισμός της βαρυτικής μάζας του σωματιδίου, ως τάση του δυναμικού χώρου από το κενό του πυρήνα του, καθιστούν πλέον ανύπαρκτο το χρονίζον πρόβλημα της σύγχρονης Φυσικής, την κβαντική βαρύτητα. Εξάλλου, το περίφημο μποζόνιο Higgs, που ανιχνεύτηκε στο CERN, είναι τα απομείναντα κενά των πυρήνων των σωματιδίων μετά τη σύγκρουσή τους, ενώ το πεδίο Higgs μπορεί να ταυτιστεί με το δυναμικό χώρο του Γκόσδα, αφού η δημιουργία της πρώιμης μορφής της ύλης αρχίζει κοντά στο κέντρο του Σύμπαντος με τις φυσαλίδες κενού χώρου και τελειώνει με την καταστροφή της ύλης στα όριά του!

[Απόσπασμα από κείμενο παρουσίασης εκδότη ή έκδοσης]