Γιατί πρέπει κανείς να δίνει, γιατί πρέπει να αποδέχεται αυτό που του δίνεται, και γιατί όταν το έχει αποδεχθεί πρέπει να το ανταποδίδει; Σ` αυτό το έργο αποτιμάται ο ρόλος και η σπουδαιότητα του δώρου στη λειτουργία των κοινωνιών και στη συγκρότηση των κοινωνικών δεσμών. Το πεδίο αυτό οπωσδήποτε δεν ήταν παρθένο. Ο Marcel Mauss πρώτος το είχε προλειάνει αναπτύσσοντας, μάλιστα, την ιδέα ότι τα αντικείμενα που έχουν δωριστεί ανταποδίδονται, καθώς σε αυτά υπάρχει ένα πνεύμα που τα ωθεί να επανέλθουν στα χέρια του αρχικού δωρητή. Η υπόθεση αυτή του Mauss προκάλεσε την αυστηρή κριτική του Claude Levi-Strauss, ο οποίος του καταλόγισε ότι εξέλαβε μια θεωρία ιθαγενών ως επιστημονική θεωρία και δεν κατάφερε να αναγνωρίσει, με τρόπο κατηγορηματικό, το γεγονός ότι ολόκληρη η ανθρώπινη κοινωνία είναι ανταλλαγή και για να αντιληφθούμε το νόημά της πρέπει να πάρουμε ως αφετηρία το συμβολικό και την υπεροχή του έναντι του φαντασιακού και του πραγματικού. (. . .)

[Απόσπασμα από το κείμενο στο οπισθόφυλλο της έκδοσης]