(...) Η αρχή του «κοινωνικού κράτους» αποτελεί αντικείμενο ενδελεχούς θεωρητικής επεξεργασίας, καθώς άλλωστε πρόκειται για τον άξονα της όλης μελέτης. Στην συνταγματική θεμελίωση της κοινωνικής πολιτικής και της «αρχής του κοινωνικού κράτους» αφιερώνει εκτενείς αναπτύξεις ο συγγραφέας, επικαλούμενος προς στήριξη των απόψεών του τις γενικές αρχές που διέπουν τις σύγχρονες ευρωπαϊκές έννομες τάξεις - ανθρώπινης αξίας, λαϊκής κυριαρχίας, ισότητας, κοινωνικής δικαιοσύνης και αλληλεγγύης - και προβάλλοντας τη νομική, αλλά μη παραβλέποντας και την ιδεολογική λειτουργία τους. Ορθώς δε τονίζει ότι «όλα τα θεμελιώδη δικαιώματα, τόσο τα κοινωνικά όσο και τα ατομικά, είναι νομικώς ισότιμα και ισοδύναμα μεταξύ τους, από τυπική μεν άποψη ως προϊόντα της ίδιας συντακτικής βούλησης, από ουσιαστική δε άποψη λόγω της κοινής συμβολής τους στην κοινωνική ολοκλήρωση και στη θεσμική απορρόφηση των συγκρούσεων». (...)

[Απόσπασμα από το κείμενο του προλόγου]