Το βιβλίο ασχολείται με την περίπλοκη σχέση ανάμεσα στον εθνικισμό και τον χρόνο - τον ιστορικό χρόνο του παρελθόντος, τον οποίο η εθνικιστική ιδεολογία συναρτά με το παρόν και το μέλλον του έθνους. Ιδωμένος από μια τέτοια σκοπιά, ο εθνικισμός αποτελεί εκείνη την σύγχρονη ιδεολογία που νομι-μοποιεί την πολιτική στο παρόν και το μέλλον με επιχειρήματα τα οποία αντλεί από το παρελθόν. Το βιβλίο αναλύει αυτήν την παράξενη ιδιότητα του εθνι-κισμού, σε συνάρτηση με τις συνθήκες της εμφάνισής του στην νεότερη ιστορία. Στο πλαίσιο αυτό, διατυπώνει το επιχείρημα ότι ο εθνικισμός είναι η πιο πετυχημένη ίσως ιδεολογία της νεοτερικότητας, επειδή η νοηματοδότηση του κόσμου που προτείνει βασίζεται στην ιδέα μιας οιονεί αδιατάρακτης συνέχειας - της ιστορικής συνέχειας του έθνους. Ο εθνικισμός αποτελεί έτσι τον ιδεολογικό τρόπο υπέρβασης της παράδοσης `δια της επικλήσεώς της`. Καθώς όμως εξυφαίνει (με πολλές επινοήσεις και συμπληρώσεις κενών) την ιστορική παράδοση του έθνους, ο εθνικισμός αποκρύπτει όχι μόνον τον δικό του νεοτερικό χαρακτήρα, αλλά και το γεγονός ότι η εθνική ιστορία δεν θα υπήρχε χωρίς αυτόν.

[Απόσπασμα από το κείμενο στο οπισθόφυλλο της έκδοσης]