Το ΠΑΣΟΚ – Πριν, από όποια σκοπιά κι αν το αντικρίσεις υπήρξε ένα κόμμα, ή καλύτερα ένα Κίνημα, που ερχόταν κυριολεκτικά από το Mέλλον. Πατούσε στα χνάρια που άφησε στη χώρα η παλιότερη εποχή, αλλά άνοιξε έναν εντελώς καινούργιο δρόμο για τα δεδομένα της. Έφερε στην πρώτη γραμμή της μάχης τη γενιά του μέλλοντος και έδωσε υπόσταση στο όνειρο μιας πραγματικής απελευθέρωσης από τα πολιτικά, κοινωνικά και οικονομικά δεσμά που κρατούσαν αιχμάλωτη την προδικτατορική Ελλάδα.

Το ΠΑΣΟΚ – Μετά, αν πραγματικά θέλει να αναγεννηθεί, πρέπει να έρθει ξανά από το Mέλλον. Δεν έχει άλλο δρόμο. Ιδιαίτερα τώρα όπου οι ασύλληπτες ανατροπές που βιώνουμε προοιωνίζονται έναν κόσμο αχαρτογράφητο και μια χώρα παγιδευμένη στις κρίσεις. Και αυτή τη φορά, περισσότερο από ποτέ, είναι επείγουσα ανάγκη να φέρει στην πρωτοπορία τις γενιές που θα ζήσουν στον κόσμο του μέλλοντος. Τις γενιές που σχεδόν εκ γενετής χειρίζονται τα τεχνολογικά αγαθά και μέσα, που μεγαλώνουν μαζί τους και κυριαρχούν στη ζωή τους. Τις γενιές που δεν μεγάλωσαν στη θαλπωρή μιας στέρεης εξουσίας, αλλά αβέβαιες και ανασφαλείς εισέρχονται στον δυσεπίλυτο κόσμο των προβλημάτων που κουβαλά και στοιβάζει μια εντελώς νέα εποχή.

Κι όπως κάθε φορά συμβαίνει στην αλληλουχία των εποχών, στο μεταίχμιο των ιστορικών κύκλων κάτι παλιό πεθαίνει και πεθαίνοντας κυοφορεί το καινούργιο. Θάνατος και Γέννηση μαζί. Στόχος δεν μπορεί να είναι παρά η Αναγέννηση της παράταξης που βρίσκει δύναμη να υποδείξει άλλη μια φορά το δρόμο για την αναγέννηση του τόπου και την ευημερία του λαού.