Κορωνίδα όλων των ανθρωπίνων σχέσεων είναι αναμφισβήτητα οι πολιτικές και όχι οι διαπροσωπικές (π.χ. οι ερωτικές, οικογενειακές, φιλικές). Η παραπάνω φράση «δόγμα» αποτυπώνει με τον καλύτερο δυνατό τρόπο το ύφος της ανά χείρας συλλογής, αλλά και τον χαρακτήρα και ψυχισμό του συγγραφέα.

Η πατρίδα που εκφράζει το σύνολο των πολιτικών σχέσεων οφείλει να είναι πάνω απ’ όλα, το απόλυτο καλό, η απόλυτη αξία, γιατί μέσα εκεί άνθρωποι με κοινά στοιχεία επιδιώκουν όμορφα και σπουδαία πράγματα, δηλαδή την εκπλήρωση και την υλοποίηση (υπό την έννοια της υλικότητας) υψηλών αξιών και έργων. Στον αντίποδα, η πατρίδα κινδυνεύει από την απαξία, τον διχαστικό λόγο, την υποβάθμιση όλων των δικαιικών και έννομων σχέσεων, ήτοι την πολιτική διαφθορά, την παρανομία, τον φασισμό και εν γένει οτιδήποτε στρέφεται ενάντια στην ενάρετη τάξη, οτιδήποτε είναι δηλαδή μισανθρωπικό και αντιδημοκρατικό. Γι’ αυτό και η πατρίδα είναι η κορωνίδα όλων των ανθρωπίνων σχέσεων. Διότι σε μια τέτοια σπουδαία πατρίδα οι οικογένειές μας ζούνε καλύτερα, οι φιλίες μας αναπτύσσονται ευκολότερα και διαρκούν περισσότερο, οι ερωτικές μας σχέσεις είναι υγιέστερες. Σκοπός λοιπόν και βασικό σκεπτικό όλου του πονήματος είναι ένα και μοναδικό: να συμβάλει με ιδέες στο πώς θα μπορούσαμε, όλοι μαζί ενωμένοι, να κάνουμε τη χώρα μας την καλύτερη του κόσμου.