«Σημαίνοντα ρόλο στη διαμόρφωση της πολιτικής ιδεολογίας του πρώτου βουλγαρικού κράτους έπαιξε η βυζαντινή πολιτική θεωρία και ειδικότερα η αυτοκρατορική ιδέα και οι αντιλήψεις περί ύπαρξης ενός και μοναδικού οικουμενικού κράτους, στο οποίο έπρεπε να ενταχθούν όλοι οι λαοί. Αναφορικά με την εξέλιξη της διακρίνονται δύο στάδια: Κατά το πρώτο, το νεοϊδρυθέν στη Χερσόνησο του Αίμου κράτος έπρεπε να αντιμετωπίσει το `πρόβλημα` της διατήρησης της εδαφικής του ακεραιότητας και της πολιτικής του ανεξαρτησίας, γεγονός το οποίο έθετε τις βάσεις και τις προϋποθέσεις για την ανάπτυξη ανταγωνιστικών σχέσεων με τον μεγαλύτερο πολιτικό οργανισμό της εποχής, τη Βυζαντινή Αυτοκρατορία, ενώ κατά το δεύτερο, αρχίζει η περίοδος διαμόρφωσης της βουλγαρικής ηγεμονικής ιδέας και της εξομοίωσης του βουλγαρικού πολιτεύματος με το βυζαντινό, με στόχο την απώτερη υλοποίηση της γεννημένης από την εποχή του Κρούμου ιδέας για την κατάκτηση της Κωνσταντινούπολης».

[Απόσπασμα από το κείμενο στο οπισθόφυλλο της έκδοσης]