Η συγγραφή ενός σεναρίου αποτελεί μια διαδικασία που απαιτεί πολλές ικανότητες. Ωστόσο, δεν λείπουν και οι συνταγές για όποιον θέλει να προσπαθήσει. Το σενάριο αναγνωρίζεται από τους επαγγελματίες ολοένα και περισσότερο: διδάσκεται και επιβραβεύεται. Και όμως, το παράδοξο είναι ότι δεν αποτελεί ουσιαστικό δομικό συστατικό του κινηματογράφου, καθώς δεν δημιουργεί ούτε εικόνες ούτε ήχους, αλλά μόνο λέξεις. Η ύπαρξή του προκαλεί αντιφάσεις: για ορισμένους, είναι η βίβλος, το σύνθημα που ξεσηκώνει τα πάντα και συσπειρώνει μια ομάδα· για άλλους, αποτελεί μια λογοτεχνική εργασία η οποία πνίγει την ιδιαίτερη δημιουργική δύναμη της 7ης τέχνης και την οδηγεί κατευθείαν στον ακαδημαϊσμό. Η συγγραφέας εξηγεί ότι, σε κάθε περίπτωση, το σενάριο αποτελεί το σημείο εκκίνησης της ταινίας· όλοι προστρέχουν σ` αυτό κάποια στιγμή, ο παραγωγός, οι χρηματοδότες, οι ηθοποιοί, οι σκηνοθέτες και οι τεχνικοί. (. . .)

[Απόσπασμα από το κείμενο στο οπισθόφυλλο της έκδοσης]