Δυο παιδικές φίλες, δυο αινιγματικές φιγούρες, συναντιόνται μετά από χρόνια στον τόπο που ξεκίνησαν τη ζωή τους. Απολογούνται για τα σκληρά βιώματα και τις πράξεις τους. για τα πάθη, τους πόθους και τις αγάπες που τις οδήγησαν στο τέλμα. Η Φαίδρα, ένας αντισυμβατικός χαρακτήρας, αφήνει την παιδική ζωή της για έναν έρωτα και ανεύθυνα σκορπίζεται σε παθιασμένες ανάγκες ηδονικών αναζητήσεων. Η Ειρήνη, βιώνει την παραφορά του αγοραίου έρωτα βλέποντας μάνα κι αδελφή να παίζουν τα παιχνίδια του. Από εκδίκηση κυλιέται στην ίδια παραίσθηση. Αηδιάζει και μισεί αυτούς που αγοράζουν αισθήματα, όσους αφήνουν λάσπες στην ψυχή της. Αυτή τη σκληρή εμπειρία την ξεπληρώνει, άθελά της, με μια εγκυμοσύνη. (. . .) Ποιες αποφάσεις άραγε πρέπει να πάρουν που θα διευκολύνουν να αναδυθούν από τα πέπλα της βαριάς μοίρας; Θα καταφέρουν να ξεφύγουν από την άκρη του χάους σε ένα μέλλον γεμάτο λήθη;

[Απόσπασμα από το κείμενο στο οπισθόφυλλο της έκδοσης]