Το φιλελληνικό κίνημα στη Δανία δεν παρουσιάζει το μέγεθος και τη δύναμη των αντίστοιχων κινημάτων κυρίως της Ευρώπης και της Αμερικής. Λαμβάνοντας όμως υπ` όψιν τα γεωγραφικά όρια της Δανίας, μιας χώρας μακρυά από τις δραματικές εξελίξεις των πολιτικών γεγονότων και των καθεστωτικών ανατροπών στην κεντρική και νότια Ευρώπη του 19ου αιώνα καθώς και την σοβαρότητα των εσωτερικών προβλημάτων της Δανίας είναι αξιέπαινη η έμπρακτη συμπαράσταση του δανικού λαού στη σκληρή δοκιμασία των Ελλήνων. Ο απόηχος του αγώνα για την ανάκτηση της ελευθερίας του, ενός μικρού λαού, χριστιανικού όπως ήταν ο ελληνικός, ενάντια μιας αλλόθρησκης αυτοκρατορίας όπως ήταν η οθωμανική είχε ευαισθητοποιήσει πολίτες ανεξαρτήτου ηλικίας και κοινωνικής θέσης. Ο σύλλογος των φοιτητών του Πανεπιστημίου της Κοπεγχάγης αποτέλεσε τον πυρήνα του φιλελληνικού κινήματος. (. . .) Μέσα στα πλαίσια ενός γενικευμένου φιλελληνικού κινήματος συγκαταλέγονται δίπλα στους απλούς πολίτες, αριστοκράτες, προσωπικότητες του πνευματικού κόσμου, διάφοροι αξιωματούχοι, λουθηρανοί ιεράρχες. (. . .)

[Απόσπασμα από το κείμενο της εισαγωγής της έκδοσης]