Η λαίδη Άγκατελ προσκαλεί στην εξοχική της έπαυλη, στο Σόβελ Ντάουν, μερικούς φίλους για το γουήκ-εντ. Το ίδιο κιόλας απόγευμα, κάνει την εμφάνισή της η Βερόνικα Κραίυ, διάσημη σταρ του κινηματογράφου, και ο Τζων Κρίστοους, που δεν μπορεί να ξεχάσει κάποιο καλοκαίρι στο Σαν Μιγκουέλ, βαδίζει ανυποψίαστος πάνω σ’ ένα εξαιρετικά επικίνδυνο -κι ίσως θανάσιμο- μονοπάτι. Ο Ηρακλής Πουαρό, που θα φτάσει ακριβώς όταν πρέπει, θα καταλήξει σε ορισμένα άκρως ενδιαφέροντα συμπεράσματα, που θα τον βοηθήσουν στην επίλυση του προβλήματος που έχει αναλάβει. «Αυτός ο άνθρωπος δεν είναι ασφαλώς στο κόλπο», θα σκεφτεί για τον γέρο υπηρέτη που τον οδηγεί προς το περίπτερο του κήπου, όπου είναι «στημένη» η σκηνή του εγκλήματος. Ναι, μα τότε, ποιος είναι στο κόλπο; Ποιος σκότωσε έναν απ’ τους καλεσμένους την ώρα που καθόταν αμέριμνος στο ξύλινο παγκάκι της πισίνας; Τι σήμαιναν τα έξι κουτιά σπίρτα και πώς η Γκέρτα, αυτό το κουτορνίθι, βρέθηκε, ακριβώς τότε που δεν έπρεπε, με το πιστόλι στο χέρι; Ποιο μυστικό, λοιπόν, κρύβεται πίσω απ’ αυτό το φοβερό έγκλημα; Φυσικά την απάντηση θα τη δώσει, όπως πάντα, κι ύστερα από μια περίπλοκη κι όμως τόσο απλή παράθεση των γεγονότων, ο δαιμόνιος Ηρακλής Πουαρό.

[Απόσπασμα από το κείμενο στο οπισθόφυλλο της έκδοσης]