Όταν ερωτευόμαστε, νιώθουμε ότι ο έρωτάς μας θα κρατήσει για πάντα, με την ίδια ένταση, το ίδιο πάθος. . . Έχουμε την αίσθηση ότι ζούμε σε ένα όνειρο που κανένας άλλος δεν έχει ζήσει όπως εμείς. Ο άνθρωπός μας είναι τέλειος, ο ωραιότερος απ` όλους, ο καλύτερος εραστής του κόσμου, και μαζί πετάμε στα. . . Σύννεφα! Αποφασίζουμε λοιπόν να ζήσουμε μαζί ώστε να απογειώσουμε τον έρωτα και να τον κάνουμε αγάπη. Η αγάπη μας γίνεται η γυάλινη πίστα, πάνω στην οποία χορεύουμε στους ρυθμούς πρώτα της συγκατοίκησης και μετά του γάμου. Κάνουμε σχέδια, τα βάζουμε σε εφαρμογή. . . και τότε οι «δικοί μας» αρχίζουν να έχουν άποψη και γνώμη! Οι πρώτες στενοχώριες αρχίζουν να σκιάζουν τον ουρανό μας και τα. . . ροζ σύννεφα παίρνουν σιγά σιγά το γκρίζο χρώμα του άγχους. Και μετά. . . Είναι η ώρα να αποφασίσουμε για ένα παιδί, το οποίο πολλές φορές δεν έρχεται. . . Ένας από τους δύο ίσως δημιουργήσει εξωσυζυγική σχέση. . . Μπορεί να χάσουμε τη δουλειά μας ή να αντιμετωπίσουμε μια άλλη «καταστροφή». . . Τα παιδιά μας μεγαλώνουν και φεύγουν από το σπίτι. . . Η σεξουαλική μας ζωή αλλάζει και οι προσδοκίες μας συχνά διαψεύδονται. . . Ο γάμος είναι γεμάτος γεγονότα και κρίσεις που πολλές φορές μας οδηγούν στο σημείο να αναρωτηθούμε: «Φτάνει μόνο η αγάπη;»

[Απόσπασμα από το κείμενο στο οπισθόφυλλο της έκδοσης]