Πρωτοχρονιά του 1967. Ένας καινούργιος χρόνος ξεπουλά τις ελπίδες του υπό το καθεστώς των συνταγματαρχών. Ο μικρός Μάκης, ορφανός από μητέρα, ζει στη Μάνδρα Αττικής με τη γιαγιά του - μια δαιμόνια γυναίκα ικανή ν` αλλάξει τα πάντα γύρω της - και τον πατέρα του. Ο κόσμος των μεγάλων, στυφός από την πίκρα της ζωής, θαμπός από τη θολούρα των πολιτικών γεγονότων, περνάει από μπροστά του σαν ασπρόμαυρη ταινία: ίντριγκες και συγκρούσεις, το κυνήγι της χαράς και ο πόνος της αγάπης, σιωπηρές αγωνίες και ραγισμένες λαχτάρες αναζητούν καταφύγιο στην παγερή ερημιά του Θριάσιου Πεδίου. Εκεί, στους λασπωμένους χωματόδρομους, στα καπνισμένα εργοστάσια και στις θλιβερές χωματερές, ο νεαρός ήρωας θα γράψει την προσωπική του ιστορία με το μόνο υλικό που ξέρει ότι διαθέτει: την πίστη του σε μια άλλη εποχή που δε θ` αργήσει να ξημερώσει. . .

[Απόσπασμα από το κείμενο στο οπισθόφυλλο της έκδοσης]