Προς το τέλος του εικοστού αιώνα, η μετανάστευση έλαβε διεθνώς όλο και μεγαλύτερες διαστάσεις. Η Ελλάδα, όπως και άλλες χώρες της νότιας Ευρώπης, μετατράπηκε στο τέλος του εικοστού αιώνα από χώρα αποστολής μεταναστών σε χώρα υποδοχής. Στην περίπτωση της Ελλάδας, η εισροή μεταναστών ξεπέρασε για πρώτη φορά την εκροή μεταναστών κατά τη δεκαετία του 1970 αλλά η αλλαγή την περίοδο αυτή ήταν συνέπεια κυρίως της παλιννόστησης (ιδιαίτερα από τη Γερμανία). [. . .] Στην περίπτωση της Ελλάδας, η αξία του προγράμματος νομιμοποίησης ως μέσου συλλογής πληροφοριών είναι ανυπολόγιστη, εφόσον δεν υπήρχαν ανάλογα στοιχεία από κάποια άλλη πηγή. Για πρώτη φορά καταγράφονται στοιχεία για την υπηκοότητα, το φύλο, την ηλικία, την οικογενειακή κατάσταση, το εκπαιδευτικό επίπεδο και την τοποθέτηση των αλλοδαπών στον ελλαδικό χώρο. Τα στοιχεία επιτρέπουν μεταξύ άλλων την ανάλυση του προφίλ των διαφόρων υπηκοοτήτων που συνθέτουν τον πληθυσμό των αλλοδαπών, ανάλυση πολύ σημαντική για το σχεδιασμό τόσο της μεταναστευτικής πολιτικής όσο και των πολιτικών ένταξης των αλλοδαπών στην Ελληνική κοινωνία και αγορά εργασίας. [. . .]

[Απόσπασμα από το κείμενο της εισαγωγής της έκδοσης]