Στην ποιητική συλλογή της Χριστίνας Κόλλια πορεύονται, σηματοδοτούνται και χαρτογραφούνται οι διαδρομές της ψυχής, ο κοινός τόπος όλων μας.  Η προαιώνια εύθραυστη ισορροπία μας. Η διαμάχη του εγώ μας με τον ίδιο του τον εαυτό –τον ενοχικό, το θυμωμένο, τον ηρωικό, το συντετριμμένο, τον απελευθερωμένο– και η προέκτασή της στο εμείς.  Στη διαμόρφωση της ένωσης και της χωριστικότητας με τους σημαντικούς άλλους.

 Διαδρομές ατέρμονες μέσ’ από συγκρούσεις ποικιλόμορφες που οδηγούν άλλοτε σε  αποκαθηλώσεις κι άλλοτε σε υπερβάσεις. Τραύματα που άλλοτε γεννούν φόβους κι άλλοτε θαύματα.  Η περιπετειώδης, συναρπαστική και ποιητική πορεία του είναι μας: το Ψυχοδρόμιό μας.

 Δείγμα γραφής:                

ΠΡΟ-ΓΝΩΣΕΙΣ

Κάποτε,

το ξέρω,

θα διασχίσω τους ωκεανούς

σπέρνοντας καράβια και ταξίδια

που ανθίζουν στα κύματα.

Θα είναι τότε που

ο Πήγασος

δε θα χρειάζεται φτερά

ούτε οπλές

παρά μόνο την αγάπη

για να πετάξει.