Στον τόπο τούτο, όπου γεννήθηκε η ελευθερία, πολλοί εξακολουθούν να παραμένουν σκλάβοι της συνήθειας και της προκατάληψης - ιδιαίτερα στο γευστικό τομέα. Έτσι, μια από τις ωραιότερες απολαύσεις - η μακαρονάδα στις διάφορες μορφές της - παραμένει κι αυτή κλεισμένη σε μορφές κλασικά τυποποιημένες, όπως π.χ. η εξαιρετικά δημοφιλής μακαρονάδα με κιμά (. . .). Οι μακαρονάδες με θαλασσινά γίνονται πολλές φορές αντικείμενο δυσπιστίας, αν όχι καχυποψίας, από τον πολύ κόσμο. Κι όμως οι συνδυασμοί ζυμαρικών με ψάρια ή θαλασσινά είναι όχι μόνο ατέλειωτοι σε ποικιλία και έξοχοι σε γεύση, αλλ` επίσης παρασκευάζονται εύκολα και γρήγορα και είναι πιο ανέξοδοι απ` όσο πιστεύεται. Κι ως προς τα «φρούτα της θάλασσας», είναι γνωστό πως περιέχουν πολύ λιγότερες βλαβερές ουσίες απ` οποιοδήποτε κρέας και τρέφονται με υλικά που η μάνα-φύση τους προμηθεύει μέσα στο υγρό περιβάλλον. (. . .)

[Απόσπασμα από το κείμενο στο οπισθόφυλλο της έκδοσης]