(. . .) Κατά τα τελευταία 120 χρόνια υπήρξε συστηματικό ενδιαφέρον για τη μελέτη των παιδικών σχεδίων τόσο από καλλιτέχνες που τα αντιμετώπισαν ως πηγή έμπνευσης, όσο και από επιστήμονες που ανήκουν σε διαφορετικά γνωστικά πεδία (ψυχολόγους, ψυχιάτρους, παιδαγωγούς, ειδικούς στην τέχνη κ.λπ.). Από το σημείο αυτό βέβαια μέχρι να φθάσει κανείς σε μια συνολική αντίληψη για την ερμηνεία και την αξιολόγηση των παιδικών σχεδίων, ο δρόμος είναι μακρύς και γεμάτος τόσο με ευρήματα που ενθουσιάζουν, όσο και με αμφισημίες που προβληματίζουν. . . Στο βιβλίο αυτό περιγράφεται ένα «ταξίδι» για «μεγάλους» στο μαγικό κόσμο των «μικρών» και επισημαίνονται μέσα από μια συνθετική ιστορικο-κριτική προσέγγιση οι ευκαιρίες, οι δυνατότητες αλλά και οι πιθανές παρανοήσεις που μπορούν να υπάρξουν στην επικοινωνία, «όταν τα παιδιά μιλούν με το σχέδιο. . .».

[Απόσπασμα από το κείμενο στο οπισθόφυλλο της έκδοσης]