Κατάσταση Έκδοσης:
Κυκλοφορεί
Είδος:
Βιβλίο
Μορφή:
Χαρτόδετο
Θέμα:
Ανεξάρτητοι σκηνοθέτες, κινηματογραφιστές
Γλώσσα:
Ελληνική, Νέα
Έτος Έκδοσης:
1997
Εκδότης:
Εκδόσεις Καστανιώτη
Συγγραφέας:
Allion, Yves, Biette, Jean - Claude, Blanchet, Christian, Bontemps, Jacques, Bosseno, Christian, Chabrol, Claude, Comolli, Jean-Louis, Delahaye, Michel, Domarchi, Jean, Douchet, Jean, Fassbinder, Rainer Werner, Fiesci, Jean - André, Forestier, François, Ghezzi, Enrico, Godard, Jean Luc 1930-2022, σκηνοθέτης, Jousse, Thierry, Labarthe, André S., Lajeunesse, Jacqueline, Legrand, Gerard, Magny, Joël, Nacache, Jacqueline, Roger, Jean - François, Rohmer, Eric, 1920-2010, Séguin, Louis, Truffaut, François, Ακτσόγλου, Μπάμπης, 1954-2007, Γκούφα, Μελίτα Β., Δημόπουλος, Μιχάλης 1949 -2023, Ζήκος, Σωτήρης, Ιωαννίδου, Γιώτα, Καλλιφατίδη, Έφη, 1947 -2018, μεταφράστρια, Κατσίκας, Λουκάς, Κόρρας, Γιώργος, Κυριακίδης, Αχιλλέας, Μανασσής, Πάνος, Μιχελιδάκη, Μάριον, Μουμτζής, Αλέξανδρος, Μπακογιαννόπουλος, Γιάννης, 1934-, Μπενιουδάκη, Στέλλα, Μπράμος, Γιώργος 1953-2019, Παπαδάκης, Γιάννης, μεταφραστής, Ραφαηλίδης, Βασίλης, 1934-2000, Ρηγοπούλου, Ζωή - Μυρτώ, Σούμας, Θόδωρος, Τριανταφύλλου, Σώτη
Διαστάσεις:
21 x 26 εκ
Σελίδες:
207 σελ.
Από τους σκηνοθέτες της νουβέλ βαγκ, ο Claude Chabrol είναι ο πιο πληθωρικός και ο πιο απρόβλεπτος. Η περίπτωσή του δεν έχει προηγούμενο, και το ενδιαφέρον που προκαλεί, σχεδόν ταυτίζεται μ` ένα έργο πλουραλιστικό σ` όλες του τις παραμέτρους: θεματικά, αισθητικά, φιλοσοφικά, κοινωνιολογικά. Το κύριο στοιχείο του, ίσως είναι η ανισότητα· δηλαδή, μια δημιουργική διαδικασία που δεν είναι ευθύγραμμη και εμπεριέχει το στοιχείο της έκπληξης. (. . .) Στις πενήντα τόσες ταινίες του, φαίνεται η «βουλιμία» του να πει - όσο μπορεί πιο αποτελεσματικά - μικρές, ανθρώπινες ιστορίες, έξω και μακριά από τις επιταγές της «μόδας». Όλοι οι μελετητές του έργου του παραδέχονται ότι ο Chabrol είναι ένας σύγχρονος κινηματογραφιστής, χωρίς να είναι υποταγμένος στο «πνεύμα της εποχής». Είναι, δηλαδή, «πολιτικός», όταν η πολιτική οπτική θεωρείται παρωχημένη· «φεμινιστής», όταν ο φεμινισμός λοιδωρείται. (. . .)
[Απόσπασμα από το κείμενο του προλόγου]