Οι Εξομολογήσεις και οι Εκ Βαθέων αναστεναγμοί του Thomas de Quincey (1785-1859) προσφέρουν τη δυνατότητα να διερευνηθεί η ενδότερη ζωή μίας εξέχουσας προσωπικότητας που συνέβη να είναι «οπιοφάγος», σε εποχή βέβαια που η ιατρική χρήση του οπίου ήταν συνήθης. Προσφέρουν, όμως, κάτι περισσότερο, καθώς, μέσα από τις σελίδες τους αναδεικνύεται ένα σημαντικό γεγονός: μια ουσία, το όπιο - της φαρμακολογικής αντίληψης «Euphorica» - και μια ψυχική λειτουργία, το όνειρο. «δένουν», προεικάζοντας το πεδίο μέσα από το οποίο, όταν ωριμάσουν οι καιροί, θα αναδυθεί η φροϋδική ψυχοπαθολογία. Αυτό το «δέσιμο» θα επαναληφθεί στα μέσα του 19ου αιώνα από τον γιατρό Moreau de Tours (1804-1884), που θα συσχετίσει όνειρο και ψυχοπαθολογία, καταφεύγοντας σε «επιστημονικά πειραματικά δεδομένα» στα αποτελέσματα δηλαδή της χρήσης μιας άλλης ουσίας, με ανάλογη ιστορία, της ινδικής κάνναβης, της τάξης «Phantastica». Ο φροϋδισμός θα αρχίσει τυπικά με την έκδοση της ερμηνείας των ονείρων στα 1900.

[Απόσπασμα από το κείμενο στο οπισθόφυλλο της έκδοσης]