Ο Τόμος αποτελείται από έξι μελετήματα. Στο πρώτο (στα Γαλλικά), ο Ιωάννης Ε. Τζαμτζής αναζητεί τους λόγους για τους οποίους ο Κολοκοτρώνης άντλησε στις απεικονίσεις που παράγει το δίκαιο τη διαβεβαίωσή του ότι ο Θεός υπέγραψε την ελευθερία της Ελλάδας. Στο δεύτερο μελέτημα (Αγγλικά), η Χαρίκλεια Δημακοπούλου αναδεικνύει την επιρροή των ιδεών του Ιωάννη Καποδίστρια, παρά εκείνων του Διαφωτισμού, στο προσωρινό Σύνταγμα του 1822. Στο τρίτο μελέτημα (στην Αγγλική γλώσσα), ο Ακρίτας Καϊδατζής (Αγγλικά) ερευνά το παράδοξο της συνύπαρξης μιας συνταγματικής επιλογής συνάδουσας απόλυτα προς τον Μοντερνισμό και ενός αναντίστοιχου κοινωνικο-οικονομικού υποδοχέα, στην Ελλάδα του τότε. Η Βαρβάρα Μπουκουβάλα εξετάζει, στο τέταρτο μελέτημα (Αγγλικά), την αποτύπωση των θεμελιωδών δικαιωμάτων του ανθρώπου και του πολίτη στα συνταγματικά κείμενα, μεταξύ 1822 και 1827. Ο Νικόλαος Δρακόπουλος αποτιμά τις προσπάθειες δημιουργίας ενός συστήματος διοικητικής δικαιοσύνης από τους Επαναστάτες, στο πέμπτο μελέτημα (Αγγλικά). Στο έκτο και τελευταίο μελέτημα (Γαλλικά), η Λυδία Παπαρρήγα-Αρτεμιάδη ψηλαφεί τα ιδεολογικά και πολιτικά προτάγματα της Επανάστασης, όπως αυτά αναδύονται σε υπόμνημα του Υπουργού Δικαιοσύνης Ιωάννη Γενατά προς τον Κυβερνήτη Καποδίστρια.