Ο αιώνας που προηγήθηκε του Α` παγκοσμίου πολέμου θα μπορούσε σχηματικά -δηλαδή με όλες τις αποσιωπήσεις, σχηματοποιήσεις και ριψοκίνδυνες απλουστεύσεις, τρόπος ωστόσο αναγκαίος προκειμένου να αποδοθεί η διάσταση της ιστορικότητας στην ψυχαναλυτική σκέψη- να περιγραφεί ως εξής: στην αρχή, η Αγγλία αποτελεί το αδιαμφισβήτητο κέντρο των ιστορικών εξελίξεων, δικαιολογώντας τον τίτλο της ως εργαστήρι του κόσμου και πρότυπο που δείχνει στις άλλες χώρες την εικόνα του μέλλοντος τους.
Η οικονομία της στηρίζεται στην πρωτόγνωρη εκβιομηχάνιση της παραγωγής της που μετασχηματίζει ραγδαία όχι μόνο τους υλικούς πόρους αλλά και την εσωτερική της κοινωνική/ταξική διάρθρωση - στην τράπουλα εισέρχονται καινούριες φιγούρες και αποχωρούν παλιότερες. Οι γαιοκτήμονες-ευγενείς υποστηρίζουν τον κόσμο του εμπορίου, της βιομηχανίας και του χρήματος ειδάλλως είναι χαμένοι· αγρότες και καλλιεργητές, μικρέμποροι και τεχνίτες, ανεξάρτητοι παραγωγοί και βιοτέχνες, ωθούνται υπό την νομοκατεστημένη τάξη στις πόλεις και στους νέους τόπους υλικής αναπαραγωγής, των εμπορευμάτων αλλά και των ίδιων των εαυτών τους ως εμπορευμάτων. [...]