Τι κοινό έχουν τα μυρμήγκια του Ντοστογιέφσκι με το άγχος του συγγραφέα; Ή η μαγεία του δοκιμίου με τη χρησιμότητα της μπιρίμπας; Γιατί δε διαβάζουν βιβλία οι Έλληνες; Ερωτήματα και προβληματισμοί, που τίθενται και διατυπώνονται, μεταξύ πολλών άλλων, στα δοκιμιακά κείμενα αυτού του βιβλίου, μεταδίδοντας το πνεύμα και την ιδιαίτερη οπτική ενός ανθρώπου που ζει σε τρεις χώρες συγχρόνως: στον κόσμο της μητρικής του γλώσσας, τα αγγλικά, στο πραγματικό τοπίο που ονομάζεται Ελλάδα και στο ονειρικό τοπίο της συγγραφής. Οι ``Ιστορίες της τσέπης`` του Νίκου Παπανδρέου προορίζονται για τον άνθρωπο που δεν έχει χρόνο. Διαβάζονται συνεχόμενα αλλά και αποσπασματικά, στα μικρά ρήγματα ελεύθερου χρόνου που διανοίγονται πλέον απρόσμενα στον καθημερινό μας βίο, στους διάφορους χώρους που επιβάλλουν μια διανοητική απόδραση: περιμένοντας το λεωφορείο, στην αναμονή για το επόμενο ραντεβού, στο μετρό ή, γιατί όχι, στο χρονικό διάστημα μεταξύ δύο μηνυμάτων SMS. . .

[Απόσπασμα από το κείμενο στο οπισθόφυλλο της έκδοσης]